The Moment

The Moment is ontstaan uit mijn zomerse fietsreizen door Europa. Bij terugkomst tekende ik fragmenten van herinnering: wat zag ik toen ik vertrok, wat daarna, en wat volgde? Geheugen vervormt – sommige landschappen bleken bij herbezoek anders dan ik ze had verbeeld. In Kunstcentrum De Twee Wezen vormden die tekeningen een installatie: een stalen constructie met rug-aan-rug geplaatste panorama’s. De ene zijde toonde het riviertje de Drecht, mijn trainingsroute; de andere het stationsplein van Schiphol Plaza, mijn woonomgeving. Boven het geheel hing mijn fiets — het voertuig van vertrek en terugkeer, én van verbeelding.

Dein Schweigen fass ich

Deze installatie, gemaakt voor de manifestatie Ik heb geen zoon om mijn gedachtenis levend te houden in Kortenhoef, onderzoekt het moment waarop het lot onomkeerbaar wordt. Bezoekers betraden via een voetbalhek het werk en kozen — bewust of onbewust — de rol van dader of slachtoffer. De tekst op het hek verwees naar een zelfmoordaanslag in Jeruzalem (25-2-96, buslijn 18). Binnen toonden schilderijen dader en slachtoffer onder de douche, en het interieur van de bus. De titel verwijst naar Wagner én naar de stilte na geweld: Dein Schweigen Fass ich. Een werk over keuze, schuld en onherroepelijkheid.

Er is ons eindelijk iets overkomen

Voor de kunstmanifestatie Doorbroken Lijn realiseerde ik een installatie op de Geniedijk in de Haarlemmermeer. De dijk werd aan weerszijden bedekt met zandzakken en overspannen door twee grote zeildoeken: aan de ene zijde een schildering van een familie, aan de andere soldaten. Het werk stelt vragen over strijd, herinnering en verantwoordelijkheid. Geïnspireerd door het Belgische oorlogsmonument De Dodengang verwijst het naar Srebrenica en de Nederlandse vredesmissie in Joegoslavië. In een tijd waarin oorlog als voltooid verleden werd beschouwd, wilde ik een visueel antwoord geven op de opmerking: ‘Hoe kun je werk maken over oorlog als je het zelf niet hebt meegemaakt?’

Een genoeglijk gemis

Deze installatie, getoond op de tentoonstelling Tracing Places in Haarlem, bestaat uit vijftien tekeningen op veldezels die samen een persoonlijke geschiedenis vormen. Van een weggetje in Polen aan het begin van WOII tot Hannie Schaft in de duinen, van Napoleon bij Austerlitz tot Mulisch en Sartre in Parijs: historische feiten vermengen zich met verbeelding. Ook de vlucht van Anthony Fokker boven Haarlem wordt bevraagd als gemanipuleerd beeld. De titel Een genoeglijk gemis verwoordt het verlangen deel uit te maken van geschiedenis. Niet als objectieve reconstructie, maar als visuele canon: mijn waarheid, mijn blik, mijn samenhang.

Welcome to Holland?

Welcome to Holland? is een symbolisch logo dat ik inzond voor een ideeënprijsvraag van Atelier HSL, bedoeld voor een billboardlocatie waar HSL, Schiphol en de A4 samenkomen. Ontworpen een jaar na de moord op Pim Fortuyn, stelt het werk vragen over gastvrijheid, immigratie en beeldtaal. Het vraagteken maakt de boodschap dubbelzinnig: verwelkomend, ironisch of kritisch. Door het billboardformaat grijpt het werk in op de reclamecultuur die het publieke domein domineert. Net als bij This is not true probeer ik als kunstenaar dat domein te heroveren — met een ander verhaal. Het werk werd nooit uitgevoerd, maar blijft urgent.