Schilderen, tekenen, tentoonstellingen maken, ondernemen, ik vind het leuk en je krijgt mij enthousiast.
Geschiedenis en politiek zijn de bronnen van waaruit ik werk. De thematiek versterkt zich sinds ik woon en werk op een van de forten van de Stelling van Amsterdam.
Ik onderneem graag. Als kunstenaar werk ik vanuit mijn eigen thematiek en nodig ik collega-kunstenaars uit om samen met mij werk te tonen. Soms maak ik tentoonstellingen als zelfstandig curator, op uitnodiging en op eigen initiatief.
Vanaf de zomer van 2008 volgde ik met groeiende betrokkenheid de financiële crisis die vanuit de VS oversloeg naar Europa. Wat begon als abstract nieuws, werd steeds persoonlijker — vooral toen kunst en cultuur onder druk kwamen te staan. Deze tentoonstelling verbeeldt wat een crisis oproept en biedt een visuele en verhalende respons. Met gelaagde concepten en visuele rijkdom brengen de deelnemende kunstenaars een indringend perspectief op maatschappelijke ondermijning. De tentoonstelling vond plaats in De Vishal en de Grote of St. Bavokerk van 21 september t/m 27 oktober 2013 en werd geopend op zondag 22 september. Met werk van Peter Alma, Hiroshi Inanaga, Klaas van der Veen, Stan Wannet i.s.m. Jarno van Es en Marcel van Kerkvoorde (curator).
Dit schilderij vormde het scharnierpunt van de tentoonstelling Fiat Lux. Sinds de zomer van 2008 volgde ik de opkomende financiële crisis op de voet. Wat begon als ver weg, werd steeds persoonlijker — vooral toen kunst en cultuur politiek onder druk kwamen te staan. De aanval op wat mij dierbaar is, voelde als een geseling. Mijn katholieke opvoeding bracht me bij het beeld van Christus die door lijden zonden op zich neemt. Zou ook deze crisis loutering kunnen brengen? Vanuit die gedachte ontstond het idee voor een drieluik, waarin het christelijke concept van catharsis verbeeld wordt als weg uit de crisis.
Dit werk verbeeldt de onomkeerbaarheid van gebeurtenissen, de persoonlijke beleving en de kracht van keuze. In De Wassing staan mannen onder de douche, in een badruimte, reinigend voor of na de dag. Het moment onder de douche voelt als een cocon — een tijdelijke ontsnapping aan de wereld. De crisis verdwijnt even. Water spoelt de zorgen weg: reiniging, zuivering, naaktheid en stilte smelten samen in een beeld van kwetsbaarheid en hernieuwde kracht.
Het Srebrenica kunstwerk van Kerkvoorde, Don’t shoot the pianoplayer (2013), verwijst naar de val van Srebrenica en de rol van Dutchbat. In drie vergulde handscheppen, geplaatst op een zilveren voet, wordt machteloosheid tastbaar gemaakt. Deze installatiekunst verbindt ritueel, schuld en herinnering, en markeert een sleutelmoment in Van Kerkvoorde’s onderzoek naar moraal en collectief geheugen.
Dit werk maakt deel uit van een langlopend project waarin ik de Europese crisis onderzoek vanuit historische en politieke parallellen. Begrippen als gelijktijdigheid, onvermijdelijkheid en keuze vormen de kern. Vanuit de financiële en Oekraïne-crisis kijk ik terug naar de zomer van 1914, waarin Europa via diplomatiek falen afgleed naar de Eerste Wereldoorlog. Twee schilderijen, gepresenteerd op speciaal ontworpen behang met klaprozen en veldnamen rond Ieper, tonen een Engelse en een Duitse soldaat: Anthony Eden en Adolf Hitler. Beiden vochten mogelijk tegelijk aan het front, ontmoetten elkaar later als staatsman, en zagen hun rijk uiteenvallen. De installatie verbindt verleden en heden, en stelt de vraag: herhaalt de geschiedenis zich?
Die Macher is een monumentale installatie van acht portretten op een losstaande wand van 13 meter lang en 2,4 meter hoog, bekleed met behang. Het werk toont twee iconen van de macht: één schilderij van de jonge Stalin en zeven van Churchill in zijn vormende jaren. Beide leiders dragen als adolescent een belofte in zich — van goed of kwaad, hoop of destructie. De installatie onderzoekt thema’s als macht, leiderschap, verlangen en krankzinnigheid, en is geïnspireerd op de leiderschapscrisis in actuele media en het boek De geest van despotisme van Manfred Kets de Vries. De serie verwijst iconografisch naar De Krankzinnigen van Jan van Herwijnen.
Voor het Kunstfort bij Vijfhuizen cureerde ik in 2010 de tentoonstelling I am your master, geïnspireerd door de hedendaagse leiderschapscrisis. Vier kunstenaars — Matthijs Bosman, Anno Dijkstra, Mieke van de Voort en ikzelf — onderzochten in hun werk de mechanismen van macht, controle en persoonlijkheidscultus. De inhoudelijke basis lag in actuele krantenartikelen en het boek De geest van despotisme van Manfred F.R. Kets de Vries, dat de drijfveren van despotische leiders blootlegt.
Ter gelegenheid van mijn huwelijk maakte ik een serie van zes schilderijen, speciaal voor de Stompe Toren in Spaarnwoude waar wij trouwden. Omdat deze locatie bekendstaat om haar tentoonstellingen, wilde ik graag trouwen te midden van mijn eigen werk. De serie is intiem, persoonlijk en symbolisch — een beeldend ritueel waarin liefde, verbondenheid en betekenis samenkomen.
I am your master is de titel van vier schilderijen en een gelijknamige tentoonstelling die ik maakte na het neerleggen van mijn functie als curator bij het Kunstfort bij Vijfhuizen. De werken ontstonden tijdens de opkomende financiële crisis en zijn inhoudelijk geïnspireerd op krantenartikelen over de leiderschapscrisis en het boek De geest van despotisme van Manfred F.R. Kets de Vries, waarin wordt onderzocht wat despotische leiders drijft.
Net als bij Welcome to Holland stond in deze installatie de menselijke maat centraal binnen het debat over integratie. Persoonlijke beelden en werk over liefde en intimiteit werden geconfronteerd met teksten en mediabeelden over hetzelfde thema. De installatie was te zien bij kunstenaarsinitiatief Outline in Amsterdam-Oost, een diverse buurt van autochtonen en allochtonen. Samen met Serge Verheugen verkende ik de wijk via fotografie, op zoek naar hoe bewoners hun omgeving vormgeven en elkaar ontmoeten.
